“αὗται δ᾿ ἁπάντων ὑπερέχουσι τῶν κακῶν (Αναξίλας απ. 22.7): Η μορφή της εταίρας ως το απόλυτο κακόν στη Μέση και Νέα Κωμωδία”, στον συλλογικό τόμο “Τα Μονοπάτια του Κακού: Όψεις, Μεταμορφώσεις, Μετασχηματισμοί στην Αρχαία Ελληνική Ποίηση” (επιμ. Μ. Σωτηρίου & Λ. Πλατυπόδης), Αθήνα (εκδ. Γρηγόρη), 158-173.
